silkee, 13 mei 2012
Kenia , Ukunda 30°

De voorraad inslaan

Nu we 6 nachten hadden gedaan & 2 nachten hadden doorgebracht bij Faith, waren we stikkapot & hadden we ook besloten dat dit onze laatste nachten waren geweest. We hadden tenslotte ongeveer 150 uren meer gedaan dan we verwacht waren te doen & ook het aantal bevallingen hadden we al een tijdje geleden gehaald. We vonden het gewoon zo leuk in het ziekenhuis dat we maar bleven werken. Het is echt een hele ervaring geweest & heeft van ons zeker een betere vroedvrouw gemaakt. Maar niet alleen een betere vroedvrouw, ook een beter persoon. Ik kan echt zeggen dat dit mij helemaal veranderd heeft. Ik kijk nu zo anders tegen het leven aan. Ik voel dat ik veel meer verantwoordelijk ben geworden, veel zelfstandiger en ik kan zaken nu ook beter relativeren. Ik ben iedereen zo dankbaar dat ik deze kans heb gehad & ook iedereen die mij hierin gesteund heeft.

We hadden afgesproken om een deel van het ingezamelde geld aan dr. Onkoba te geven, omdat hij ons zo goed heeft geholpen met het regelen van onze stage. Zonder hem hadden we dit allemaal niet kunnen doen en daarom wouden we een deel van het geld besteden aan zijn ziekenhuisje, namelijk de Bahari Medical Clinic. Hij had een hele doos medicatie gekocht om te kunnen geven aan zijn patiënten & daarin hebben wij dan ons steentje in bijgedragen. Hij was ons heel dankbaar & we moesten de mensen in België die voor het bedrag gezorgd hadden, bedanken. Bij deze bedanken wij in naam van dr. Onkoba dus iedereen die dozen met wafels hebben gekocht & dus een grote steun hebben geboden aan de Bahari Medical Clinic.

Donderdag zijn we dan de grote inkopen gaan doen voor ons ziekenhuisje, namelijk Diani Health Centre. We zijn samen met Faith met de taxi naar Mombasa gereden. We hebben dan alles gekocht in 1 winkel waar je allerlei medische spullen kon vinden. Het was een enorm vriendelijke uitbater & dit maakte het wel aangenaam. Ik vond het wel grappig dat we in deze winkel ook konden afbieden, want alles had eigenlijk een vaste prijs, maar des te beter hé . Uiteindelijk zijn we naar huis gegaan met heel veel zaken die ze echt bij elke bevalling gebruiken. Zo hadden we episiotomiescharen, 2 bloeddrukmeters met aangepaste manchetten, stitch cutters, naaldvoerders & hechtdraad (wat bij elke bevalling een probleem is, want dit is niet in voorraad in het ziekenhuis & vrouwen nemen het zelf ook niet mee. Wat als een vrouw dan gehecht moet worden? Dan moet de familie midden in de nacht op zoek naar een winkel waar ze hechtdraad verkopen, vaak een onmogelijke opdracht dus!!), cotton woll, dozen met infuusnaalden, dettolzeep om hun handen te kunnen wassen, dozen handschoenen, ontsmettingsmiddel, … Allemaal zaken die ze dus echt nodig hadden. We waren eerst van plan om een sterilisatie machine te kopen, maar toen we dit idee hadden verteld aan enkele Hollandse vrijwilligers waren zij met ons idee gaan lopen. Daarna wouden we een zuurstofapparaat voor de baby kopen, maar dit hadden ze nog & moest gewoon gemaakt worden & was eigenlijk te duur om nieuw aan te kopen. Daarom hebben we samen in overleg met het ziekenhuis beslist wat we het best konden kopen & iedereen was ermee akkoord om de bovenvermelde zaken te kopen.

Donderdagavond zijn we samen met Céline & Sara gaan eten in Lymington’s. Zij gingen namelijk de volgende dag naar huis & we wouden even afscheid nemen. Het was wel heel raar, want nu blijven wij eigenlijk zo wat achter. Wij hebben echt iedereen zien komen & zien gaan. Maar onze tijd om te gaan komt er nu ook bijna aan.
Vrijdagvoormiddag zijn we terug naar dr. Onkoba gegaan in de Bahari Medical Clinic om ons te laten testen op HIV. We hebben goed onze maatregelen genomen, maar toch wouden we beiden zeker zijn. We waren beiden ‘non reactive’ & dit wil dus zeggen negatief. Drie maanden nadat we thuis zijn, moeten we ons ook nog eens laten testen, want het duurt drie maanden vooraleer je het ziet in je bloed.

Dit weekend hebben we het wat rustig gehouden, want na de drukke week met Jade & Valerie & de volgende dagen die ook vrij druk waren, hadden we wat nood aan rust. Maar na dit weekend willen we toch geen rust meer, want thuiszitters zijn we allebei niet. In België niet & hier niet !

Silke in Kenia bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.be